Z lornetką przez Oriona

Orion – niebieski myśliwy.

Kto z nas nie zna gwiazdozbioru Oriona – mitycznego myśliwego, którego śmiertelnie ukąsił Skorpion. Orion, podobnie jak i Skropion zostali przeniesieni przez bogów na niebo, w odległe od siebie rejony, aby już nigdy się nie spotkali.

Ale my dzisiaj nie o mitologii. Dzisiaj wybierzemy się na wędrówkę z lornetką przez gwiazdozbiór Oriona.

Orion – kiedy go obserwować.

Orion należy do tych gwiazdozbiorów, które jednoznacznie kojarzą nam się z zimą. Oriona można w zasadzie obserwować już na początku października, ale dopiero w drugiej połowie nocy. Warto więc zaczekać do grudnia/stycznia, aż Oriona zacznie wschodzić w okolicach godziny 19-20. A kiedy przyjdą zimą mrozy i powietrze stanie się bardziej przejrzyste i bardziej stabilne, wtedy Orion ukaże nam prawdziwe piękno.

Orion - mapa gwiazdozbioru
Orion – mapa gwiazdozbioru

Orion – co widać gołym okiem?

Chyba najbardziej znanym obiektem w gwiazdozbiorze Oriona jest Wielka Mgławica Oriona, oznaczona numerem 42 w katalogu Charlesa Messier (M42). Jest to mgławica emisyjna, odległa od Ziemi o niewiele ponad 1300 lat świetlnych. Jest to miejsce, gdzie rodzą się nowe gwiazdy. Wielka Mgławica Oriona jest doskonale widoczna gołym okiem nawet z niedużych miast. Wybierając się jednak z dala od źródeł światła będziemy mieli okazję do podziwiania jej w całej okazałości.

Wielką Mgławicę Oriona bardzo łatwo zlokalizować, ponieważ znajduje się około 4° na południe od charakterystycznego układu trzech jasnych gwiazd tworzących tzw. Pas Oriona. Gołym okiem widoczna jest jako niewielkie pojaśnienie nieba. Wystarczy jednak skierować na nią lornetkę, a naszym oczom ukaże się bardzo jasna mgławica.

Wielka Mgławica Oriona - szkic z lornetki 16x80. Źródło: http://deep-sky-adventures.weebly.com
Wielka Mgławica Oriona – szkic z lornetki 16×80. Źródło: http://deep-sky-adventures.weebly.com

NGC1981 – gromada otwarta gwiazd

Tuż „ponad” Wielką Mgławicą położona jest dosyć łatwa do odnalezienia i obserwacji gromada otwarta gwiazd NGC1981. Gromada posiada jasność 4,2m, jest odległa od Ziemi o 1200 lat świetlnych. W lornetce powinna nam się ona jawić jako niewielka rozmyta plamka.

Ogólnie rzecz biorąc cały obszar miesza Oriona jest ciekawy do obserwacji zarówno lornetkowych jak i tych przez teleskop. Oprócz wyżej wymienionych można tam dostrzec jeszcze mgławice M43 oraz gromadę NGC1980.

NGC2169 – liczba „37”

Chcę Wam opisać jeszcze jeden ciekawy obiekt do obserwacji w Orionie. Mianowicie gromadę otwartą gwiazd NGC2169. Patrząc na nią możemy wyraźnie dostrzec gwiazdy ułożone na kształt liczby 37. Nie wierzycie? Sprawdźcie sami – ja pierwszy raz na tą gromadę patrzyłem na zimą 2017 roku – i rzeczywiście gwiazdy wymalowały 37 na niebie.

Orion - gromada otwarta NGC2169. Źródło: Wikipedia.
Orion – gromada otwarta NGC2169. Źródło: Wikipedia.

Jak na początek myślę, że wystarczy kilka obiektów z gwiazdozbioru Oriona. Przyjrzyjcie im się uważnie i dokładnie, bo naprawdę warto. Myślę, że znajdą się również tacy obserwatorzy, którzy wykorzystają teleskop do obserwacji obiektów w Orionie.

Podzielcie się wynikami swoich obserwacji.